Gerwald (1977) studeerde onder meer aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en de Amsterdamse Rietveldacademie.
Tijdens en na zijn studie legde hij zich steeds meer toe op digitale fotografie en beeldbewerking. Waar zijn vroege werk zich beperkte tot het fotograferen van de werkelijkheid, ziet hij tegenwoordig een mooie foto slechts als een eerste begin van een kunstwerk. Met behulp van digitale technieken voegt hij beelden en kleuren samen tot een rauwe mix van emotie. Mooie en hoopvolle emoties, zoals in de plaat van een jongetje dat over een grasveld rent, maar ook pijn, gemis en woede, zoals in de oerkreet van Kritische Massa.
Met zijn werk probeert hij het hele palet aan menselijke emoties te vangen en zichtbaar te maken. Niet alleen voor zichzelf, maar ook om anderen te laten zien wat de kracht van emotie is, of deze nu positief of negatief is. Onthutsend zijn de zelfportretten uit een periode dat hij door ziekte en het overlijden van zijn moeder het heel moeilijk had. Lege ogen kijken de toeschouwer aan, zonder nog iets te vragen of mee te delen, maar met een uitzichtloosheid die de kijker moedeloos achterlaat.
Zijn meest recente werk kenmerkt zich daarentegen door een heftig gebruik van primaire kleuren, alsof hij wil compenseren voor de moeilijke jaren. De fotografische beelden komen hierbij steeds meer op de achtergrond te staan, alsof de wereld slechts het decor is waartegen de strijd tussen de hartstochten zich afspeelt.
Gijsbert van Iterson Scholten